۲۲ سالگی و سال خوبی که گذشت

۲۱ سالگی میتونم بگم هم از لحاظ زندگی شخصی و زندگی شغلی، سال خیلی خوبی بود و کلی خاطره های خوبی ازش دارم و کمتر خاطر های تلخ دارم و البته کلی تجربه خوب ومهم  که به دستشون اوردم و سعی میکنم در طول ادامه زندگیم حتما هم  ازشون استفاده کنم، کارهای جذابی امسال کردم و کم و بیش ازشون راضیم و باز هم میگم که  خیلی ش رو مدیون خونواده و دوستامم.

خب امسال علاوه بر بحث کار و زندگی و یه بخش جدید هم بهش اضافه شد و اونم ورزش مستمر بود که باعث شد انرژیم بیشتر بشه و بتونم از روزم بیشتر لذت ببرم و البته باید بگم که قبل رفتن سراغ ورزش کردن همیشه وقتی برای ورزش نداشتم اما با تصمیم قوی که گرفتم وقت هم براش آزاد شد و  الان میتونم بگم در روز ۲ ساعت کامل رو به ورزش کردن اختصاص میدم و قطعا تو سلامتم و تفکرم و حتی کارم تاثیر گذار بوده.

امسال تونستم کارهای بیشتری نسبت به سال گذشته انجام بدم و با افراد جدیدتری آشنا شدم که واقعا برام خوش یمن بودن و تونستم تو کارم پیشرفت خوبی داشته باشم البته تجربه های بدی هم از کار کردن با بعضی دوستان داشتم که سعی میکنم اونا رو بنویسم .

تجربه هایی که توی کار به دست آوردم اینا بودن :

  • زمانی که با کسی همکاری نکردید و بیشتر از دور میشناسیدش سعی کنید در موردش صحبت نکنید و همچنین افرادی رو هم که زیاد نمیشناسید و شاید معروف باشن هم ممکنه خیلی هم کار خوبی نداشته باشند در کل تا با کسی کار نکردید در مورد هبچوقت نوع قضاوتی ( چه خوب و چه بد  ) نکنید
  • و یکی اینکه هیچوقت کسی رو در جایگاهی که آمادگیش رو نداره قرار ندید و ظرفیت افرادی رو که میخواید بهش بها بدید رو بررسی کنید.
  • و در آخر حواستون به افراد جدیدی باشه که وارد حوزه کاریتون میشن و حواشون رو داشته باشین شاید اونا هم استعداد داشته باشن و روزی باعث پیشرفت شما هم بشن 🙂

 

امسال خوشبختانه چنتا کتاب خوب خوندم و یکی از اونا کتاب کوری با نویسندگی ژوزه ساراماگو بود که میتونم بگم یکی از کتاب هایی بود که مشتاقانه خوندمش، کتاب یک هدف خیلی جالب داره که که پیشنهاد میکنم بخونیدش، یه بخشی از کتاب اومده که :

چرا کور شدیم؟ دکتر جواب می‌دهد: نمی‌دانم، اما شاید روزی بفهمیم. زن دکتر جواب می‌دهد: می‌خواهی نظر مرا بدانی؟ من فکر می‌کنم ما کور نشده‌ایم، ما کور هستیم؛ کور اما بینا، کورهایی که می‌توانند ببینند، اما نمی‌بینند.

مراقب باشیم خودمان را به کوری نزنیم .

خیلی ممنون از اینکه وقت گذاشتید و این مطلبو خوندید امیدوارم روزهای خوبی در پیش داشته باشید 🙂

ممنون

 

زندگی خالی نیست :

مهربانی هست، سیب هست ، ایمان هست.

آری

تا شقایق هست ، زندگی باید کرد .

در دل من چیزی است ، مثل یک بیشه نور ، مثل خواب دم صبح

و چنان بی تابم ، که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت ، بروم تا سر کوه. دورها آوایی است ، که مرا می خواند.”

“زنده یاد سهراب سپهری”

دیگر نوشته های مرتبط با این دسته بندی